Een gedicht plaatsen?
Home

Borderline

Borderline, een stempel die op je wordt gedrukt.
Een stempel die even zo hard aankomt, als een klap in je gezicht.
Ik ben bang, bang om alleen gelaten te worden.
Een paar dagen zonder jou, nee dat kan ik niet.
Blij, boos, verdrietig, angstig, opgewonden.
De ene dag ben ik zo vrolijk en energiek, de dag erna lig ik op bed te huilen... ga niet bij me weg!
Mijn woede richt ik op jou, 'Ik haat je, je verpest alles!' schreeuw ik.
Eigenlijk haat ik je helemaal niet, ik haat mezelf.
Ik haat mezelf om hoe ik ben. Hier heb ik niet voor gekozen.
Ik ben misbruikt, verlaten, gekwetst en keer op keer weer verlaten.
Geluk gun ik mezelf niet, nee, ik maak het mezelf moeilijk.
En dit is het dan, beter word ik niet.
'Stel je niet zo aan, doe niet zo negatief' wordt er tegen me gezegd.
Mijn lichaam begint te trillen, ik word warm van binnen.
Stel je niet zo aan? Ik schreeuw, ik schop, ik sla.
Je wordt boos op me, natuurlijk word je boos op me.
Je wil even kalmeren, maar stop! Ik wil niet dat je weggaat.
Ik raak in paniek, ik ga je kwijt raken.
Ik ben radeloos, wat moet ik zonder jou? Als je weggaat komt het nooit meer goed.
Ik bedreig je en weiger je te laten gaan.
De deur draai ik op slot en de sleutels verstop ik.
'Alsjeblieft ga niet bij me weg, ik kan niet leven zonder jou.'

Ingezonden door Aimee

Beoordeel dit gedicht

Er is 1 keer gestemd.

Tags

© Copyright 2007 - 2018 / Scito Media