Een gedicht plaatsen?
Home

ineens was het stil en voorbij (Mh17)

Ineens was het stil en voorbij!!


Zo veel verdriet zoveel pijn
Maakt niet uit wie of van waar al die mensen zijn.
Ze waren 'n broer, zus, nicht, neef, oom, tante of (klein)kind
Ze werden altijd door iemand bemind
Nederland is in diepe rouw gehuld
Dit drama heeft iedereen van ons met afschuw vervuld
Tranen ineens in overvloed
Komt dat nog wel ooit goed.
Het ongeloof staat op ieders gezicht geschreven
Bij het verlies van zoveel prachtige levens
Wat gaat er door al die nabestaande heen
Het wordt nooit meer als voorheen
Nooit meer samen, of jullie stemmen horen
Voortaan lopen wij alleen en verloren
Ineens was daar de stilte
De stilte die jullie bij me weg tilde
Ver weg van ons vandaan
Hoe verloopt ons leven voortaan
Zonder jullie aan mijn zij
Die stilte, die stilte die kwam ineens bij mij..

Mario

Ingezonden door Mario van den Burg

Beoordeel dit gedicht

Er is 3 keer gestemd.

Tags

© Copyright 2007 - 2018 / Scito Media