Een gedicht plaatsen?
Home

Einde rouwproces?

Zo lang alweer geleden... De gevolgen te vaak
bestreden.
Het kan niet anders of je wordt tot herinnering.
Ik ken niet meer je geur, weet niet meer hoe je
ging.
Zitten, drinken en verveeld gapen. Tenslotte het
slapen. Dit alles roept geen emoties meer op.
Verwerkt nu 't meeste, de wereld wel op zijn kop?
Is dit alles vrijwel losgelaten nu? Wat voel ik
precies, het lijkt me zo cru.
Is dit wat met de eindfase van rouw wordt
bedoeld? Dat je uiteindelijk niets meer voelt?
Ik weet niet wat ik érger vind: de eerst on-
ophoudelijke pijn, het verlies.
Of mogen ook dit soort emoties er vrijelijk zijn?

Ingezonden door Dakoyria

Beoordeel dit gedicht

Er is 1 keer gestemd.

Tags

© Copyright 2007 - 2018 / Scito Media