Een gedicht plaatsen?
Home

Oud- en Nieuw vroeger

Straks is er Oud en Nieuw weer.
Wíj vierden het in een sfeer van
oliebollen en wat drank.
De niet te vergeten stank...
Ma, die waste en schrobde zichzelf
en láter de keuken nog, tegen elf!
Ik peuterde de uitlopers van de
bollen. Mmm, lékker, als ze stollen.
Pa was meer voor de beignets.
Oók fijn, maar veel vets kreeg je mee.
Zo rond twaalven toeterden er de
bóten. Ik woonde aan het water en
onverdroten stak ik mijn "vuurwerk"
aan: uit niets dan een sterretje
bestaand.
Ik hield totaal niet van het geknal en
wachtte bovenal totdat het búiten
rustig was geworden. Ik trof er een
hele horde die onder toezicht rubber
banden verbrandde; dat gebeurde aan
plantsoenranden.
Het léék alsof mijn vader er altijd was,
wat geenszins altijd gaf pas.
Hém riep vaak de plicht op het werk.
Mijn moeder en ik maakten ons sterk
voor de Jaarwisseling. Een knal, een kus
en ík die naar bed ging.
Nieuwsjaarsdag de oma's in een ándere
stad. Handen schudden en kússen
betekende dat.
Dáár gaf het Wener Nieuwjaarsconcert
sfeer en zag ik het Schansspringen wéér.
Voor altijd zijn deze herinneringen aan
vróeger verbonden.
De beide grootouders, het éten, de olie-
bollen die er stonden.
Héérlijk dat ik er blij op terug kan kijken.
Het heeft mijn leven danig doen verrijken.


Ingezonden door Dakoyria

Beoordeel dit gedicht

Er is 3 keer gestemd.

Tags

© Copyright 2007 - 2018 / Scito Media