Een gedicht plaatsen?
Home

Mijn eigen zon

Ik zei haar,
je ogen zijn als sterren,
je lach is als de zon,
en je stem doet me denken aan de rust van de nacht.
En zachtjes moest ze lachen,
had ze dit verwacht ?
Wist ze dat ze me iets deed ?
Kon ze zich voorstellen dat ik het ├ęcht meende ?
Waarschijnlijk niet,
Hoe kan ik haar bewijzen dat ik het meen ?
moet ik het in het water schrijven, van de daken schreeuwen, of misschien gewoon afwachten ?
Zal ze ooit begrijpen dat ik het warm krijg als ze lacht,
dat haar ogen echte sterren zijn ?

Ingezonden door J voor S

Beoordeel dit gedicht

Er is 2 keer gestemd.

Tags

© Copyright 2007 - 2020

Merknamen en domeinnamen eigendom van Internet Ventures Ltd - website via licentie in beheer door Volo Media Ltd