Een gedicht plaatsen?
Home

Een pragmaticus

Je was dan meer een pragmaticus.
Hándelde graag, gaf weinig een kus.
Je bedoelde het zo goed, dát dan wel.
Maar ik verlangde naar een arm om
me heen. Versta je dat nú wel snel?
Je uiten heb je thuis niet geleerd.
Je begreep dus ook míj vaak verkeerd.
Dit alles doet er echt niet meer toe.
Van het verlángen naar jou zó moe.....
Zelfs als dat kón en je wederom met
hándelen aanving, zou ik willen
zeggen: bedankt voor álles, lekker ding!


Ingezonden door Dakoyria

Beoordeel dit gedicht

Er is nog niet gestemd.

Tags

© Copyright 2007 - 2019 / Scito Media