Een gedicht plaatsen?
Home

Kinderlijke fantasie

Als ik alléén kind kon zijn zonder ándere mensen,
zou ik voor mezelf wel willen wensen,
dat ik zonder berouw alles kon doen en laten wat
ik zélf wou!
Éten deed ik alleen als ik hongerig werd en dan
zéker niet die smerige snert! Het eten zou er vanzelf
zijn, lekker naar mijn smaak. O zo fíjn!
Ik rende lang rond met een bal, sprong, viel,
zolang het me zélf beviel.
Een beetje moe geworden ging ik wat aan het
tekenen, daarop kun je echt wel rekenen.
Natuurlijk brak van een potlood geen punt omdat
dát dan niet had gekund.
Papier ervoor lag overal: laadjes, kastjes, wat niet
al!

Naar bed zou ik niet gaan en ik zou niet weten van
het bestaan totdat mijn lijfje zélf aangaf: slapen,
jij! en dán is het geen straf.
Ik zou gewoon domweg ergens neerploffen; als ik
wakker werd vérder sloffen.

Eenmaal buiten maakte ik van Madeliefjes een
haarkrans en rende rond in een vrolijke dans.
Dán had ik opeens dorst en dronk uit de kraan.
Een waterballet was ontstaan; ik kon spétteren
gaan. De keuken werd tot een glijbaan.

Ik doe mezelf vreselijk veel pijn:
ik gil "Au, mamma", dít voelt niet fijn.
Mamma weet wel, ik ben geen doetje, maar schrikt
zich tóch een hoedje.
Mamma omarmt en kust mij, maakt behoedzaam
mijn beentje vrij.
Zij plakt voorzichtig een pleister erop en ik voel me
alweer helemaal top.

Dán brengt ze zachtjes met een kammetje mijn
haartjes op orde en ik ben als een lammetje zo zoet,
geworden.
Héél zachtjes word ik op de bank neergelegd en zij
zegt: "Doe nu je oogjes maar toe; je bent vréselijk
moe".....

Het behoeft natuurlijk geen betoog dat het kleine
kind voor de ouder bóóg,
gezien de eisen van de "buiten"-wereld. Die heeft
het niet op haar voorzien; integendeel, men heeft
haar belang op het oog. Al kan zij dat zélf nog niet
zo zien.....






zolang het me zélf beviel...

Ingezonden door Anna Veenstra

Beoordeel dit gedicht

Er is 1 keer gestemd.

Tags

© Copyright 2007 - 2019 / Scito Media