Een gedicht plaatsen?
Home

Toch nog trouwen

Zolang al bij elkaar... Tóch maar trouwen
met mekaar.
Hun motivatie ken ik dan niet. Dat is hún zaak
en niet iets waarmee ík wat opschiet.
Mijn vriendin is zíj dan niet zozeer. Maar híj kijkt
er doorhéén, keer op keer.
Dát is wat liefde vermag, fouten verbloemend,
de kérn die je zag.
Híj is gewoon een fijne vent en ik hoop dat zij hem
nog wat verwent.
Ik zie hen hooguit op een feest. Ken háár niet
grondig. Misschien wat voorbarig geweest?
Dat neemt niet weg dat ik hun alle geluk van de
wereld gun, óók op hun oude dag.
Ja, juist dán, dat menig uur nog schitteren mag!

Ingezonden door Dakoyria

Beoordeel dit gedicht

Er is 5 keer gestemd.

Tags

© Copyright 2007 - 2018 / Scito Media