Een gedicht plaatsen?
Home

Béter

Ik zie het weer wat zitten
Mijn griep genas nu grotendeels
De dip waarin ik zat en steeds
maar het pitten
Mensen zien voelt weer als een
feest!

Het is zo mooi nu alweer buiten
Een enkele vogel die je er hoorde
Merkwaardig toch hoe de donkere
dagen mijn evenwicht zozeer
konden verstoren.

Lijf en emoties, zo duidelijk nauw
met elkaar verbonden, heb ik de
mij kwellende gedachten eventjes
hééngezonden.

Ook voor mij schijnt gratis de zon
Ik wilde dat de lente altijd blijven
kon
Wel is het nog een beetje fris
maar er is geen mens die tevredener
is!

Ingezonden door Dakoyria

Beoordeel dit gedicht

Er is nog niet gestemd.

Tags

© Copyright 2007 - 2018 / Scito Media