Een gedicht plaatsen?
Home

De postbode belt aan, twee keer

Vandaag komt postbode, voor tweede keer,
met het zelfde pakje. Pakje
waarvoor ik gisteren cash
Euro 20,56 moest betalen. Cash
heb ik niet, pin automaat is er,
650 meter verder. Nadat ik gisteren,
15 uur, met postbode afsprak, dat hij vandaag,
voor tweede keer, zou komen,
schoof angst aan.

Aan in mijn lijf, adem in keel, weg van buik waar zij hoort,
stijgt verder omhoog, hoofd weet zich geen raad, zoveel extra,
lucht. Hoe krijg ik mezelf terug,
650 meter buiten wereld overbrug.

Wacht, sigaretten bijna op. Dat helpt.
Zonder sigaretten is onmogelijk leven. Rustig,
zitten en hele traject doornemen.

Voordeur uit, links af, weer linksaf en dan alsmaar alsmaar
recht door, tot aan pinautomaat. Sigaretten,
50 meter verder, winkelcentrum, vol mensen. En daarna,
alles terug. Probleem wordt groter. Rustig,
ademen, tellen. Ik neem koffie, rook, her denk.

Wat als ik niet opendoe, voor postbode. Hij blijft,
natuurlijk, aardig als hij is, zeker
5 minuten bellen. Ik kan doof doen,
verstop me, dan. Kan,
uiteindelijk legt hij briefje in bus.
Moet ik pakje halen op het p-kantoor,
1,5 kilometer buiten wereld in.

Kan ik in auto doen, eigen tijd bepalen, in plaats van
gedwongen door zelfgemaakte afspraak met postbode,
probleem voor 15 uur vandaag op te lossen. Hersens
knetteren, stroomstoten voornamelijk aan linkerkant,
hoofd. Wat zit daar, links.
Creatief of juist niet. Geen idee. Terug naar oplossing.

Terug naar zonder angst.
Terug naar geen idee.

<a href="http://marjawouters.files.wordpress.com/2013/09/20130921-131335.jpg"><img class="alignnone size-full" alt="20130921-131335.jpg" src="http://marjawouters.files.wordpress.com/2013/09/20130921-131335.jpg" /></a>

copyright Marja Wouters

Ingezonden door Marja Wouters

Beoordeel dit gedicht

Er is 4 keer gestemd.

Tags

© Copyright 2007 - 2019 / Scito Media