Een gedicht plaatsen?
Home

Bang...

Soms he, ben ik zó bang er een keer heel
alleen voor te staan.
Lieve buren kunnen me niet blijvend
helpen gaan.
Ook zíj worden nu ouder en míj is het wel
angstig te moede.
Ik kan niet bevroeden hoe het ééns lopen
zal...
Het liefst verzekerde ik me tegen van al!
Zó zit het leven niet in elkaar en ik probeer
te vertrouwen maar dat iets of iemand zich
mij aantrekt als het écht niet meer gaat.
Die zorgzame samenleving toch waar de
overheid zo voor staat... ?

Ingezonden door Dakoyria

Beoordeel dit gedicht

Er is 3 keer gestemd.

Tags

© Copyright 2007 - 2018 / Scito Media