Een gedicht plaatsen?
Home

Stuurloos

Stuurloos zwalp ik als een schip
op een zee van gevoelens.
Het roer is weg, verzonken en
heel diep overspoeld
door golven van verdriet.

Ik verdwijn aan de kim
in de golven van mijn jeugd
stuurloos ben ik
geworden
onzichtbaar gemaakt maar

ik ben niet weg,
alleen ziet men mij niet meer
aan de horizon.
En ik blijf verder zwalpen.
Stuurloos in de golven van
schaamte en ongevoelde pijn.

Orkanen komen op
achter de kim van mijn jeugd
En ik wil verdwijnen
niet meer wetend
niet meer denkend aan

welke richting ik nu moet uitgaan
om gered ter worden
van de woelige zee
van mijn gevoelens.

Liever zou ik verdrinken
en heel ver weg
in een ander land
als iemand anders
weer boven komen.

Wanneer ligt de storm
neer
en is de wind stil
voor en achter de kim
en is de waanzin
weg ?

Beoordeel dit gedicht

Er is 4 keer gestemd.

Tags

© Copyright 2007 - 2019 / Scito Media