Een gedicht plaatsen?
Home

Spiegel van de nacht

vanavond wil ik lopen in de schaduw van de maan
de nacht om me heen slaan als een deken
de schemering zijn in het donker
het stof onder mijn voeten
tussen mijn tenen laten ontsnappen
en verspreidden zoals de sterren aan de hemel
de nacht heeft altijd al meer van me gehouden dan de dag
net zoals dit lege glas
klaar om gevuld te worden met de inhoud van mijn hoofd
ik wil mijn gedachten mixen met de brutaliteit van Johny
kleur onhelder
achternaam walker
bitter
met de verradelijke smaak van rottigheid
mijn lever geeft toestemming
stilzwijgend
mijn geweten gestreeld
en het gevoel geeft zich over
ik spoel mijn gedachten weg
ververs mijn aderen
met onreinigheid
in het begin
een uitgestrekte lach
vastgepint van wang tot wang.
beginnende bloesem in mijn hart
de zomer voelen in de winter
dan als een bliksemslag wordt ik geraakt
getroffen
uit het niets
als een onschuldige regenbui
veranderend in een tsunami
de muren breakdancen met elkaar
en de grond is opeens een gammele brug zonder armleuningen
de lekkere beat van david guetta
klinkt nu opeens als violengehuil
mijn hoofd draait
als een opgevoerde caroussel
en mijn lichaam wordt slap
ik ben een marionet zonder touwtjes
speel de ster in mijn eigen show
wanneer ik mijn mond open
spreekt mijn tong een andere taal,
letters zijn als een nomade
een eigen weg gaan leidden.
woorden brokkelen af
als een zandkasteel dat langzaam wordt meegenomen door de zee
dan is het zwart
zwarter dan de nacht
zonder haar sterren,en de maneschijn
de realiteit maakt me wakker
afgelopen nacht is nu alleen nog maar een aquarel met doorlopen kleuren
in plaats van een picasso
mijn gezicht vertoont lichte tinten van de maan
de donkere schaduw onder mijn ogen
verraad het gezeldschap van de nacht
mijn lichaam voelt als 20 homeruns
10 verloren veldslagen
5 auto ongelukken
voor de 4e keer in 1 maand tijd
hey kloppende gevoel in mijn hoofd is dit keer niet meer de beat van de drum
maar mijn geweten dat schuld bekent
zo te zien verliezen regenbogen dus echt hun kleur
ze waren enkel gevangen achter mijn ogen
om te nacht kleur te geven Citeer .
--------------------------------------------------------------------------------

Ingezonden door natascha van de riit

Beoordeel dit gedicht

Er is 1 keer gestemd.

Tags

© Copyright 2007 - 2018 / Scito Media