Een gedicht plaatsen?
Home

Mijn Ware ik

Mijn ware ik ….
Sluiten Je rating werd toegevoegd.
Sluiten Er trad een fout op bij het geven van je rating.
Als een bloem alleen in de weide,
Als een boom alleen in het bos,
Als een vis alleen in het water,
Alles en iedereen laat je los.

Als een kind zonder ouders,
Als een hond zonder baas,
Als een leven zonder passie,
Alles vliegt voorbij in een waas.

Ik voel me soms oncompleet,
Het klopt niet meer,
Er moet iets veranderen,
En ik probeer het , keer op keer.

Maar je staat er alleen voor,
Er is niemand die je helpt,
Alle deuren blijven dicht,
En je voelt je diep gekweld.

Waarom ben ik er dan wel voor hun,
Waarom kan iedereen wel met mij praten,
Waarom troost ik iedereen keer op keer,
Terwijl ik ze soms wel kan haten.

Hebben ze het dan niet door,
Dat ook ik mij soms alleen voel.
Dat ik het even niet meer weet,
Waar het leven eigenlijk op doelt.

Ze zien het niet omdat ik blijft lachen,
Omdat ik nog steeds leuke dingen doe,
Omdat ik nog steeds grapjes maak,
Terwijl het eigenlijk anders moet.

Ik bent te bang om mijn gevoel te uiten,
Te bang om ook een keer te huilen,
Te bang dat ze het gek zullen vinden,
Omdat iedereen altijd juist met mij wil ruilen.

Tot dat de dag kwam,
Dat het niet meer ging,
Dat ik ook mocht huilen,
En iemand anders mijn tranen opving.

Die dag was zo indrukwekkend,
Met hier een traan en daar een snik,
Want sinds die dag kijkt iedereen anders,
En zien en accepteren ze ……. mijn ware ik.

Ramondo.

Beoordeel dit gedicht

Er is 3 keer gestemd.

Tags

© Copyright 2007 - 2019 / Scito Media