Een gedicht plaatsen?
Home

Alice, de robot

Met nieuwsgierigheid keek ik het aan;
aangekondigd had ik het zien staan.
Alice, de robot, communiceert met
oudjes!
Ze moet geperfectioneerd dan nog,
heeft vast nog wel foutjes.
Een zeker nut kan ik haar niet ontzeggen.
Ze denkt straks aan je pillen, wanneer je
die klaar moet leggen.
Ze weet exact wanneer je een ommetje
maken kunt gaan. Haar bestaansrecht kan
je dus echt niet ontgaan.
Ze heeft een heel erg zachte wang, je streelt
haar en je bent niet bang...
Maar tóch: het is geen écht mens.
Díe in je nabijheid eigenlijk 'n échte wens.
Maar als vervanging van, wel degelijk van nut.
Ook van een praatje met jóu niet snel
uitgeput.
Ik kreeg zélf een raar gevoel, het samen zíngen
dat ik dan bedoel...
Wel knáp dat men een pop zo heeft ge-
construeerd. Maar niets gaat boven een écht
mens, dat is snel wel geconstateerd!

Ingezonden door Dakoyria

Beoordeel dit gedicht

Er is nog niet gestemd.

Tags

© Copyright 2007 - 2018 / Scito Media