Gedichten

de sneeuw kraakt onder
lange latten
tsunamiegeluid als in de zee
de latten schuiven
snellend voorwaarts
maar geen ontkomen
de sneeuw sleurde ze mee

Onder 't witte reeds bedolven
negen mensen stierven
de witte dood
lawines als een boze
boeman
fijn hoor, skieën
op een mogelijk witte dood


Onvoorspelbaar zijn de rampen
die je hangen boven het hoofd
de natuur kan wreed zijn...
deze slachtoffers stierven
de vreselijke witte dood