De witte winternacht

Wat is de winternacht toch heerlijk vannacht
een koude winde boven besneeuwde pracht
grijpstuiver voor wat onbetaalde eenzaamheid
toekomst die wacht, een vrouw noemt mij geit

zie de daken van huizen eeuwig wit deze uren
zij is verward en bouwt voort wrede muren
ben een weegschaal, zoek liever gezelligheid
maar zij verwijt, noemt mij ook steeds geit

ik laat mij gaan
puur uit vergankelijke meligheid
wat is de winter toch een heerlijke tijd
met sneeuwpoppen,
warme koffie en gezelligheid
het enige wat ik mis
is een geschikte keukenmeid.

Beoordeel dit gedicht

Er is nog niet gestemd.

Tags

© Copyright 2007 - 2012 / Project van Men on Web