Gedichten

Traptrede
Elke dag zet ik een stap, een stap op de trap van het leven.
Elke dag verslijt er een plank van wat ik per dag mag beleven.
Elke dag gaat weer voor bij, ik ben al bijna beneden.
En als ik dan 1 plank zie liggen begin ik toch wel te beven.
Maar ik beweeg mijn voet, zucht hiel diep, om mijn benen voort te bewegen.
Die traptrede…… die traptrede. Het was mijn hele leven.
En nu ik dan beneden ben rust ik………. in vrede.
Stella dammes 28 januari.