Gedichten

Gras slechts een woord.
Dààrdoor dol ik, midden raai,
in zachte melde, in wat hooi,
een opper, voor alles: dat oord

je maaide alleen tot nut,
niet verder dan hazenwol?
Een kievit sloeg een witte hoek
uit niets dan git en meel een wolk.

Zo onder hooien was je
me verloren, vader,
niet moeilijk, ik een uk
verstopt onder wat klaver.

Dat, een simpel - maar- verlies.
Ik kijk een flora in
van zwart op wit en ik
besef dan wat ik mis