Gedichten

eenieder kent dat moment...
je kind dat je zolang koesterd, zolang kent

moet je plots laten gaan
ze wil op eigen benen staan

daar had ik even moeite mee
je kind begint haar lange reis alleen, zonder jullie twee

je hebt je plicht gedaan
ze wil haar eigen weg gaan


nu ben ik het ondertussen gewent
en zijn we blij dat je soms nog eens bij ons bent

en zeg ik zonder spijt
we blijven je altijd bijstaan... kleine meid!!!