Gedichten

Kijk, daar komt een stel voorbij.
Zij kussen en omarmen,
de ogen sluitend voor ellende,
de ellende om hen heen.
Daar zijn kind’ren die nog speelen.
Drukken op de knoppen.
Op de knoppen! Allemaal!
Hij heeft haast, het maakt hem woedend.
Maar die ander kent hem niet.
Het wordt stil zelfs als ze spreken
En in de nacht is hier vaak niemand.
Er gebeurt zoveel, maar ik sta stil.