Gedichten

Een vlinder zo fijn, zo teer
Net uit zijn cocon
Laat zich op een takje neer
Om zijn fijne vleugels te drogen
En de wereld te bezien
Te kijken of er nog andere vlinders zijn
Misschien
Mensen komen langs….gehaast
Ze kijken niet meer
Naar die vlinders in de zon
Mensen hebben gemaakt
Hun eigen cocon
Een leven van druk zijn
Haasten en vliegen
Ze gunnen zich geen tijd
Om te genieten van een vlinder
Die denk ik de mensen
Niet benijdt