Gedichten

zomer

't is loofstil nu in 't beukenbos.
dat lijkt een kathedraal.
de wierook stijgt vanuit het mos
hoog naar de nachtegaal.

die zingt een aria van bach.
't klinkt helder als kristal.
plots schiet de zon zelfs in een lach
goud straalt nu overal.

het bos wordt stil een schittering
van echte edelstenen.
straks enkel nog heinnering .
kon schoonheid maar verstenen!