De Danseres

Delicaat strelen haar voeten
het grijs van de routine
de melancholiek
van een asgrauwe stad

mijlen verderop aanschouwt
een verbouwereerde horizon,
die voorheen slechts de gratie van
de grenzeloosheid kende

applaus van haar eenzaamheid, de stilte
en onvervulde verlangens,

maar de muziek zal pas stoppen als
het kloppen van haar
hart dat doet

Ingezonden door Emerald

Beoordeel dit gedicht

Er is nog niet gestemd.

Tags

© Copyright 2007 - 2012 / Project van Men on Web